![\"\"](\"https:\/\/www.dansendeberen.be\/wp-content\/uploads\/2025\/12\/Omens-Dublin-1-29.jpg\")
<\/p>\n\u00a9 Bryan Kirks \u2013 Foto\u2019s van show in Dublin<\/p>\n<\/div>\n
Over Bad Omens vloeit de laatste tijd behoorlijk wat inkt en dat heeft niet alleen te maken met het feit dat er naar alle waarschijnlijkheid in het voorjaar van 2026 een nieuw album uitgebracht zal worden. De band rond Noah Sebastian doet al enkele jaren behoorlijk wat stof opwaaien, maar het succes geeft hen voorlopig wel gewoon gelijk. Het derde album THE DEATH OF PEACE OF MIND <\/em>lanceerde hen bij een breed publiek en zorgde ervoor dat de bijbehorende tour nagenoeg volledig was uitverkocht. De trein was definitief vertrokken en niets of niemand leek Bad Omens te kunnen afremmen, tot de bandleden in de zomer van 2024 toch zelf even op de rem gingen staan. Geen Europese festivalzomer voor de Amerikaanse band \u2013 met een geplande passage op Rock Werchter \u2013 en uit die periode zijn ze sterker en zelfzekerder uitgekomen. De shift van stereotype metalcore tot een diverser geluid trokken ze dit jaar naar een hoger niveau met de eerste vier singles van wat lijkt af te stevenen op een nieuw album. Ook de productie en de omvang van hun pr\u00e9sence is gestegen en zo stond Bad Omens gisteren voor de allereerste keer in Vorst Nationaal. Tot de nok gevuld was deze weliswaar niet \u2013 op de bovenste tribune waren er nog best wel wat plaatsen over \u2013 en toch toonde Bad Omens zich meer dan op zijn plaats in zalen van een dergelijk kaliber.<\/p>\n \u00a9 CPU \u2013 Marvin Anthony (archief)<\/p>\n<\/div>\n Terwijl het Brusselse avondspits zich weer van zijn beste kant liet zien, begon The Ghost Inside omstreeks zeven uur aan hun optreden. De Amerikaanse metalcoreband heeft de laatste jaren meermaals in Belgi\u00eb gestaan, maar had tot dusver nog geen kennis mogen maken met de galmende capaciteiten van de Brusselse concertzaal. Dat het geluid bij voorprogramma\u2019s doorgaan iets minder goed is afgesteld in Vorst Nationaal is niets ongebruikelijk, maar het maakte het zeker in het begin best moeilijk om te kunnen genieten van de performance. De drums stonden veel te hard afgestemd, de gitaren waren een brij van jewelste en de zang van Jonathan Vigil kwam ondanks volumineus vermogen amper boven de instrumenten uit. Je merkte het ook deels aan de reactie van het publiek die wel veel goede wil toonde maar ook gefrustreerd door het slechte geluid hun meerderen moesten te kennen geven.<\/p>\n Het tragische verkeersongeluk waar ze in 2015 onfortuinlijk de dood in de ogen keken was ook gisteren een moment waar ze voor \u201cAftermath\u201d even bij stilstonden. De gitzwarte pagina in hun bestaan als band en als mens heeft hen voor het leven getekend, maar het bracht ze ook dichter bij elkaar en dat hebben ze inmiddels kunnen omzetten in een zekere lust voor het leven. De pagina werd collectief omgedraaid en The Ghost Inside wou vooral tonen dat ze hard en imposant kunnen uitpakken. Het geluid werd wonder boven wonder toch nog een beetje beter en zo kon The Ghost Inside met iets meer slagkracht het slotkwartier inzetten. \u201cEngine 45\u201d bracht de motor zo definitief op gang en na nog enkele nummers werd met \u201cDeath Grip\u201d de grip finaal verstevigd. The Ghost Inside groeide in veertig minuten tijd in de set en maakte zo toch nog een degelijke impact.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/www.dansendeberen.be\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/TheGhostInside_AncienneBelgique_MarvinAnthony_20102024-3-1024x683.jpg\")
<\/p>\n